.png){kind=logo}
Ο Γιώργος Κούβαρης γράφει για τον οδυνηρό, πλην όμως δίκαιο συνολικά, αποκλεισμό του Παναθηναϊκού από το Final Four εξηγώντας ότι πρόκειται για μια τεράστια αποτυχία με τις ευθύνες να βαραίνουν τους πάντες.
Τα έχουμε πει πολλές φορές. Και είναι η πραγματικότητα. Το μπάσκετ είναι μακράν του δεύτερου το ΠΙΟ αξιοκρατικό άθλημα. Εννέα φορές στις 10 θα κερδίσει η καλύτερη ομάδα. Μην πω 99 φορές στις 100 και φανώ υπερβολικός. Και όπως είδαμε, στο «ζευγάρι» του Παναθηναϊκού με την Βαλένθια, άλλος είχε το όνομα και άλλος (εν τέλει) την χάρη.
Παρά το μειονέκτημα έδρας στο ξεκίνημα της σειράς, πάντα πίστευα ότι οι «πράσινοι» ήταν το φαβορί. Με δικαίωσαν στα δύο πρώτα ματς της σειράς. Με απογοήτευσαν σε όλα τα υπόλοιπα. Ουδέποτε στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Και πίστευα ότι λόγω της τεχνογνωσίας, του ταλέντου, της ποιότητας και των (πιο ισχυρών) προσωπικοτήτων, στο τέλος θα έβρισκαν τη λύση και θα έπαιρναν (εύκολα ή δύσκολα) το εισιτήριο για το Final Four. Φεύ…
Βάσει της συνολικής εικόνας των δύο ομάδων και απομονώνοντας οτιδήποτε είχε να κάνει με την διαιτησία (που κακά τα ψέματα ήταν… πορτοκαλί αποχρώσεως), το αποτέλεσμα ήταν πέρα για πέρα δίκαιο. Η Βαλένθια ήταν καλύτερη ΟΜΑΔΑ από τον Παναθηναϊκό σε ΟΛΗ τη σειρά και ΔΙΚΑΙΩΣ οι «πράσινοι» έμειναν εκτός νυμφώνος. Εδώ που τα λέμε θα ήταν και τελείως άδικο εάν έπαιρναν εκείνοι την πρόκριση (ασχέτως εάν είναι αυτό που θα ήθελε το ελληνικό μπάσκετ) και έμενε μακριά από το Final Four η ισπανική ομάδα. Αυτό για να ξέρουμε και τι λέμε.
Πήρε ΑΥΤΟ που του άξιζε